Bekkenpijn

Heb jij last van bekkenpijn? Kom vooral eens langs.

Casus 1 - uitgebreide review van Thirza - 24 jaar na de bevalling nog steeds last van bekkenpijn

Thirza is 24 jaar geleden bevallen en liep nog steeds met klachten rond, zonder daar ooit nog met anderen over te praten, want tja.. Inmiddels is haar angst voor mogelijke pijn gezakt en is ze zich meer bewust van onderliggende patronen.

Review van Thirza - Hoe blij ben ik! Na 4 sessies bij Tanja ben ik af van mijn jarenlange klachten aan mijn staartbeen! Heel wat jaren scannen waar ik kan zitten, pijn nadat ik ergens was geweest waar ze "foute" stoelen of banken hadden en gesjouw met een voor mij goed gelkussen. Ik had niet verwacht dat het na 24 jaar nog mogelijk was om van de pijn af te komen. Ik heb Tanja ervaren als professioneel, ze luistert goed, zonder oordeel en begreep volledig waar ik het over had. Tanja straalt een fijne rustige energie uit, zodat je je snel op je gemak voelt. En naast de pijnlijke momenten van besef wat er onder de pijn zat, was er ook luchtigheid en humor. Ik zou iedereen met bekkenpijn aanraden om naar haar toe te gaan!

Casus 2 - uitgebreide review van Amber - bekkenpijn en onderliggend trauma

In week 14 van mijn zwangerschap leek het een hoogtepunt te bereiken: ik kon geen trap meer op lopen, ik kon Moos (1,5 jaar) niet meer optillen en ik kon niet meer zelfstandig in- of uit de auto komen. De pijn schoot vanuit mijn onderrug door mijn billen mijn benen in. Een pijn die me volledig vastzette in mijn bewegingen en ervoor zorgde dat ik geen kant meer op kon. Het leverde zelfs gevaarlijke situaties op tijdens de dagelijkse verzorging van Moos.

Ik belde de fysio en kon meteen terecht. Die dag kwam ik thuis met beurse plekken op mijn onderlichaam: de fysio had flink kracht gezet en alles los gemasseerd. Met wat aanpassingen in mijn houding kon ik de dagen weer doorkomen totdat de pijn terugkeerde. Drie weken later lag ik opnieuw bij de fysio op de bank. Dit proces herhaalde zich steeds. De pijn werd telkens behandeld, maar de oorzaak niet.

Toevallig kwam er uit onverwachte hoek een uitnodiging van een oude bekende, Tanja Borger. Zij zocht zwangere vrouwen met bekkenpijn voor haar afstudeeronderzoek als Cranio-Sacraaltherapeut. We belden en bespraken het verschil tussen een behandeling bij de fysio en bij een Cranio-Sacraaltherapeut. De fysio heeft een meer masculiene aanpak: met doorzettingsvermogen en kracht de pijn bestrijden. Een Cranio-Sacraaltherapeut kijkt juist naar onderliggende oorzaken, zoals trauma dat in het lichaam is opgeslagen, en probeert met zachte aanwezigheid en aanraking trauma los te laten komen. Het is een meer feminiene aanpak waarbij er gekeken wordt naar de oorzaak en niet alleen naar de pijn.

Ik besloot de sprong te wagen en stapte bij Tanja over de drempel. Tijdens de intake kwam het verloop van mijn zwangerschap ter sprake. Ik was inmiddels zeven maanden zwanger en zei: 'Ik merk dat ik eigenlijk nog steeds bezig ben te accepteren dat ik überhaupt zwanger ben'. Het was moeilijk, kwetsbaar, rauw en duister om dit hardop uit te spreken, omdat ik direct werd overspoeld door enorme schuldgevoelens. Maar het luchtte ook op: het uitspreken zorgde voor het benoemen van mijn realiteit. De eerste stap was gezet. We bespraken het acceptatieproces en de bijbehorende (schuld)gevoelens. Daarna mocht ik op de bank liggen. Met liefdevolle aanwezigheid en zachte aanraking begeleidde Tanja mij door het trauma dat in mijn lichaam lag opgeslagen. Het was bijzonder om te merken hoe aanwezig ik was tijdens de behandeling. Ik voelde de samenwerking tussen Tanja en mijzelf en ik durfde me over te geven aan haar begeleiding en het verwerkingsproces. In de afspraken die volgden lukte het mij om steeds dieper in mijn buik te zakken, mijn ademhaling te verdiepen, het bestaan van trauma te erkennen en stappen te zetten richting acceptatie en liefde voor de zwangerschap en onze dochter.

Het is een van de meest bijzondere processen die ik ooit heb mogen ervaren. Zeven maanden lang kon ik niet accepteren dat ik zwanger was, laat staan ervan genieten. Het trauma had zich opgeslagen in mijn lichaam en uitte zich in bekkenpijn. Het lichaam, met al zijn wijsheid, praat. Dankzij de begeleiding van Tanja heb ik acceptatie gevonden voor mijn proces. Acceptatie dat zwangerschap niet altijd een roze wolk is, maar dat de weg naar liefde en het openen van je hart altijd gevonden kan worden. Het verschil is immens. Ik ben sindsdien niet meer bij de fysio geweest (!!). De pijn is vrijwel verdwenen. Ondanks dat de laatste loodjes zijn begonnen zit ik ongelooflijk goed in mijn vel. Nog een paar weken écht mogen genieten van de zwangerschap en uitkijken naar de ontmoeting met ons dochtertje is het grootste geschenk ooit.